تبليغاتX
بوی بارون ... صدای بارون

"71"

 

****************

هيچوقت پشت سر من راه نيا ؛ شايد من تو را درست هدايت نكنم. 

هيچوقت جلوي من راه نرو ؛ شايد تو را همراهي نكنم .

فقط ؛ كنار من راه بيا و دوست من باش....

 

( آلبرت كامو  )

****************

 

رهايم كردي و رهايت نكردم  !

هفتصدمين پادشاه را  هم اگر به خواب ببيني،

كنار كوچه بغض و بيداري

در  انتظار توخواهم ماند.

چشم هايم را بر پوزخند اين و آن بستم

وچهره تو را ديدم.

گوش هايم را بر زخم زبان  اين و آن بستم  و صداي تو را شنيدم .

 

دلم روشن بود

كه يكروز از آنسوي گريه هايم مي آيي ...

 

حالا مي خواهم كه يكشبه هفتاد سال را سپري كنم ،

سپس بيايم و با عصايي در دست

و پشتي تا شده ،

كنار خياباني شلوغ در انتظار تو باشم ،

تا تو بيايي ...

مرا ببيني

و نشناسي ،

اما دستم را بگيري و از ازدحام خيابان عبورم دهي !

مي شناسمت !

مگر مي شو نگاه غمگين تو را از خاطر برد ؟

 

آشنايي نخواهم داد !

قول مي دهم آنقدر پير شده باشم

كه از نگاه كردن به چشم هايم نيز مرا نشناسي !

به خدا راست مي گويم

قول مي دهم !

باشد ؟؟!!

 

  (يغما گلرويي )

 

 

 

****************

 

سلام  به همه بارونيهاي گل . يه تصميم جديد .... تو اينهمه ديوان حافظي كه دارم به يكيشون خيلي  خيلي خيلي يجور خاصي نظر دارم... از امروز مي خوام هردفعه كه خواستم پست جديدي بزنم  ، همون لحظه همون ديوان حضرت حافظ رو باز كنم و تفال بزنم و دو بيت اولش رو بنويسم... شما هم اگه دوست داريد مي تونيد قبل از اومدن به اين كلبه باروني نيت كنيد. مي گن تو هواي باروني حافظ خيلي بيشتر جواب مي ده  ؛ درست مثل دعا ....  شايد  تو هواي باروني  اينجا خواجه حافظ جواب نيتمون روداد ....

 

 

عكس روي تو چو در آينه جام افتاد . . .  عارف از خنده مي در طمع خام افتاد

حسن روي تو بيك جلوه كه در آينه كرد . . .  اينهمه نقش در آينه اوهام افتاد

 

 

شاد شاد شاد باشيد و سلامت و هميشه باروني ..... يه رنگين كمون قشنگ هم هميشه اون بالا !!!

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط میخک سفید در جمعه 24 تیر1384 و ساعت 1:5 AM |
 

" 70 "

 

امروز يه عزيزي خواست كه  دوتا ترانه رو گوش كنم يكيش اين بود .. شايد تابحال هزار و شونصد بار اين رو شنيده بودم. اما اينبار يجوري بود... خيلي دلم گرفت و يه چيزي تمام وجودم رو گرفت////  گاهي اوقات پيش مي اد آدم حتي نمي تونه حسش رو بيان كنه... درست مثل اينبار.... يجورايي يه ابر سياه دارم اون بالا بالاها مي بينم ...نمي دونم غمه ، ترديده ... نگرانيه .... نمي دونم چيه  ؟!!!! اما هر چي هست  طوفانه ... يه طوفا ن با يه سيل .... شايدم رگبار .. شايدم  هيچي نباشه ... ! بي خود نگرانم  ... آره !  هيچي نيست ....!!!!!!!!!!!!!!! حتما .... حتما .... هيچي نيست ...!!!!!!!!

 

 

 

 

با تو چه زندگيهايي که تو روياهام نداشتم

تک و تنها بودم اما تو رو تنها نميذاشتم

چه سفرها با تو کردم .... چه سفرها تو رو بردم

دم مرگ رسيدم اما به هواي تو نمردم

 

 

دارم از تو مينويسم که نگي دوستت ندارم

از تو که با يه نگاهت زير و رو شد روزگارم

دارم از تو مينويسم  دارم از تو مينويسم دارم  از تو مينويسم

 

موقع نوشتنا وقت اسم گذاشتنا

کسي رو جز تو نداشتم ، اسمي جز تو نميذاشتم

من تموم قصه هام قصه توست

اگه غمگينه اون از غصه توست

اون از غصه توست

 

با تو چه زندگيهايي که تو روياهام نداشتم

تک و تنها بودم اما تورو تنها نميذاشتم

حتي من به آرزوهات تو رو آخر ميرسوندم

ميرسيدي تو من اما آرزو به دل ميموندم

 

هي ميخواستم که بگم که بدوني حالمو

اما ترس و دلهره خط ميزد خيالمو

توي گفتن و نگفتن از چه روزهايي گذشتم

انقده رفتم و رفتم انقده رفتم و رفتم که هنوزم برنگشتم

 

من تموم قصه هام قصه توست

اگه غمگينه اون از غصه توست

اون از غصه توست

 

هر چي شعر عاشقونست من براي تو نوشتم

تو جهنم سوختم اما مينوشتم تو بهشتم

اگه عاشقونه گفتن عشق تو باعث شه

اگه مردم تو بدون چه کسي وارثه شه

 

+ نوشته شده توسط میخک سفید در چهارشنبه 22 تیر1384 و ساعت 1:10 AM |

" 69 "

 

مهرباني را بياموزيم ....
فرصت آيينه ها در پشت در مانده است
             روشني را مي شود در خانه مهمان كرد
                            مي شود در عصر آهن آشناتر شد

سايبان از بيد مجنون ،
                 روشني از عشق
   مي شود جشني فراهم كرد
     مي شود در معني يك گل شناور شد

مهرباني را بياموزيم
موسم نيلوفران در پشت در مانده است
         موسم نيلوفران يعني كه باران هست
يعني يك نفر آبي است
موسم نيلوفران يعنی يك نفر مي آيد از آن سوي دلتنگي

مي شود برخاست در باران
    دست در دست نجيب مهرباني
              مي شود در كوچه هاي شهر جاري شد
                              مي شود با فرصت آيينه ها آميخت


                                                                              با نگاهي
                                                                                  
با نفس هاي نگاهي
                                                                                      مي شود سرشار از رازي بهاري شد

 
دست هاي خسته اي پيچيده با حسرت
                چشم هايي مانده با ديوار روياروي
                                چشمها را مي شود پرسيد
                                           آسمان را مي شود پاشيد

مي شود از چشمهايش ...
چشمها را مي شود آموخت
مي شود برخاست
                 مي شود از چارچوب كوچك يك ميز بيرون شد
                                                    مي شود دل را فراهم كرد
                                                              مي شود روشنتر از اينجا و اكنون شد


جاي من خالي است
           جاي من در عشق
             جاي من در لحظه هاي بي دريغ اولين ديدار
             جاي من در شوق تابستاني آن چشم
             جاي من در طعم لبخندي كه از دريا سخن مي گفت
             جاي من در گرمي دستي كه با خورشيد نسبت داشت
جاي من خالي است
     من كجا گم كرده ام آهنگ باران را ؟!
             من كجا از مهرباني چشم پوشيدم؟!

مي شود برگشت
مي شود برگشت و در خود جستجويي داشت
در كجا يك كودك دهساله در دلواپسي گم شد ؟!
                                      در كجا دست من و سيمان گره خوردند؟!
مي شود برگشت
تا دبستان راه كوتاهي است
                             مي شود از رد باران رفت
                             مي شود با سادگي آميخت
                             مي شود كوچكتر از اينجا و اكنون شد
                             مي شود كيفي فراهم كرد
                             دفتري را مي شود پر كرد از آيينه و خورشيد
                             در كتابي مي شود روييدن خود را تماشا كرد
                             من بهار ديگري را دوست مي دارم
جاي من خالي است
             جاي من در ميز سوم ، در كنار پنجره خالي است
             جاي من در درس نقاشي
             جاي من در جمع كوكبها
             جاي من در چشمهاي دختر خورشيد
             جاي من در لحظه هاي ناب
             جاي من در نمره هاي بيست
             جاي من در زندگي خالي است

                                                                  مي شود برگشت
                                                                         اشتياق چشم هايم را تماشا كن

        مي شود در سردي سرشاخه هاي باغ
جشن رويش را بيفروزيم
دوستي را مي شود پرسيد
              چشمها را مي شود آموخت
                             مهرباني كودكي تنهاست
                                          مهرباني را بياموزيم...


 (  محمد رضا  عبدالملكيان )

 

 

من كجا گم كرده ام آهنگ باران را ... ؟!!!

 

 

 

+ نوشته شده توسط میخک سفید در سه شنبه 21 تیر1384 و ساعت 1:13 AM |